Yaşam Büfesinde “Başarı Yolcul... “…Elli yılı aşkın zaman önceydi. Taşradan gelmiş ve yeni İzmir’li olmuştum. Onu (BB) ilk defa Kulüp Sineması’ndaki “ve Allah Kadını Yarattı” filminde tanımıştım. Aradan yıllar geçti. Hepimiz yaşlandık. O, kendini hayvan haklarına verdi. Yeni (BB) lerle tanıştım. Geçen yıldı. SSTC İlk Adım Öğrenme Yolculuğu’nu tamamlamıştık. Sıraya girmeye söz vermiştik. Pazarın gerçek sıkıntıları içinde sırada kalma hevesimizi sergilememiz gerekiyordu. Onun (BB) için gereklilikten de öte idi. Kritik...

Yaşam Büfesinde “Kendini Bilme(m... “…Altmış yaş kartım var ya (ve de özlemişim); anlam arayışı için dolaştım. İşe yaradığım için ağrılarımı ve ayaklarımın yorgunluğunu hissetmedim. Vapur-metro-otobüs üçlemesiyle saat onsekizi geçtiğinde hâlâ vapurdaydım. Otobüs durağındaki üşümüş ve fakat cıvıl cıvıl olan genç öğrencilerin keyfine imrendim. Öner’in telefonu ve Afyon için ekstrası beni bir başka mutlu etti. Birinden yardım istemenin aslında ona yardım etmek olduğunu şimdi daha iyi anladım…” Merhaba Çeşme-Çatı-Çeyiz (3Ç)lerimden...

Yaşam Büfesinde “Maça Kızı... “… Kırk yıl önceydi. Babamın benden başka arkadaşı yoktu. İkimiz ya prefe oynardık ya da iskambil. Elli yıl öncesinde ise sadece yılbaşlarında elimize oyun kağıdı alınmasına izin verilirdi. Belki birazcık “günah” algısı baskındı; daha çok da “oğlumuz aman kumarbaz olmasın” düşüncesi etkendi. Ayrıca o zamanlar oyun kağıtları bir başka kıymetliydi. Ya kaçak alınırdı ya da Tekel (yoksa Jokey Klübü müydü ?) in çıkardığı kalitesiz kağıtlara mahkum olunurdu. Yurt dışına gidenlerin getirdiği...

Yaşam Büfesinde “Çocuk Kalabilm... “… Yirmidört yıl önceydi. Mart ayının son günleriydi. CG de ilk yılımdı. Bursa Anatolia’da başlayan yolculuk ardından İstanbul Tarabya’da devam etmişti. İlk gün sunum sonrası eğlence doruktaydı. SHB eşinden korkusundan dolayı masaya çıkan dansöze bakamıyordu. Eşlerin Tarabya’daki yığınağa (!) yardımları bir başka güzeldi. Birkaç gün sonra yolculuk Adana’ya idi. Orada iki gün kalınmıştı. Selami henüz altıncı olmamıştı. Yığınakların sorumlusu ve sponsoruydu. Sponsor gücünün yüksek olduğu...

Yaşam Büfesinde “Proje Lideri... “… Olası ekipler ilk kez biraraya geldiğinde, herkes kafasındaki varsayım ve endişeleri doğrulamak, askıya almak ya da silmek için diğerlerinden gelecek sinyallere bakar. Özellikle de gözlerini yetkili konumundaki kişilere, yani ekip liderine ve ekibi kuran, denetleyen veya bir şekilde etkili olan yöneticilere dikerler. Ve, her işte olduğu gibi bu liderin ne yaptığı, ne dediklerinden çok daha önemlidir.Üst düzey bir idareci toplantının başlamasından on dakika sonra, telefon geldiği gerekçesiyle ekipten ayrılıp bir daha geri dönmezse,...

Yaşam Büfesinde “Proje Sponsoru&... “…Nefret ediyorum “proje” sözcüğünden… İpini koparan proje üretiyor… Hepsi fasa fiso…” diyordu gözlerin çoğu. Kimi şemsiyesini evde unutunca yağmurlu havada ıslanırken uydurduğu projeleri bir araya topladı ve adına da “şemsiye projeleri” dedi… Kırk kere tekrarlayınca kendisi kendine inandı ve inanmayanları inandırabilmek için Avrupa’nın ünlü otelinin görkemli salonlarında satış ve pazarlamacıları topladı. Tekniklere de ayıp olmasın diye aralara serpiştirdi. Tam çizdiği...

Yaşam Büfesinde “Gestalt Projesi... “…İlacı atarsın; otu sayarsın;1-9 Ayak’a bakarsın ya da OM1de değerlendirip raporunu yazarsın. İşte bu kadar…Hayır o kadar değil, köklerdeki nodozitelere ne oldu acep ?… Terzi Mustafa’nın bağındasın; ilacı atarsın; salkım ve yapraklara bakarsın; rakamlar sana yeter; kabak çiçeği dolmasını yersin eve dönersin. İşte bu kadar… Hayır o kadar değil; görülen fark anlamlı ve bugünün genel müdürü dünün emekçisi Öner’le küfeleri sırtlarsın; üzümleri bandırırsın; tarafsız Mehmet gelir kalite...

Yaşam Büfesinde “BATAR”... “…Ayaktopu oyununu sevmem ve bilmem. Lise yıllarında Çiğli’nin tuzlu sahil kenarı sahalarında zorunlu olarak kaleye geçtiğimde de hep ödünç ceket isterdim arkadaşlarımdan. Nasıl olduysa birgün Eseryalının yeni Panormancısıyla bir maça gittim; götürüldüm. Güzel bir Nisan pazarıydı. Stad coşku doluydu. Coşkunun ortaya konuşu bana ilginç gelmişti. Bandırmaspor, Göztepe maçıydı. Çok güzel hareketlerden birini yapınca Bandırma’lı oyuncu karşı tribünler ayağa kalkıp Çiçero gibi ateşli bağırıyorlardı “Bandırma...

Yaşam Büfesinde “Çin Bambusu... “…Eseryalı’nın toprakları bereketlidir. Ne diksen çıkar; hele bir de Hâzım abinin eli değerse ! Yerinden yurdundan edilen, zalim Hür’ün hışımına uğrayıp Eseryalı’dan Germiyanoğulları sınırına gönderilen yaşlı Arocarya için bile ne kadar uğraştı Hâzım abi. Olmadı. Yaşatamadı. Yine de ölüsüne bile kıyamadı ve şimdi cehaletin bir sembolu olarak duruyor kapısının önünde… Eseryalı’nın bu bereketine bakıp da diktiğiniz Çin Bambusunun ertesi sene sürgün verip göğe yükselmesini beklerseniz...

Yaşam Büfesinde “Eseryalı Anıl... “… Rüzgar çok sert esiyordu. Yine Eseryalı’da yıllık toplantımızı yapıyorduk. Ortam renkliydi. Coşku yüksekti. “Yeni bir aşk arıyorum” benzeri Sertab’ın şarkısı dilimizdeydi. İkinci ülkesel kriz dalgasının etkilerinin azaldığı başarılı bir yıl geçirmiştik. Çünkü yedi yıl önceki ilk krizden zorunlu dersleri almıştık. Ustalaşmıştık. Ya da öyle sanıyorduk. Siteyi çalkantılardan kurtarırken uzatılan zeytin dalındaki tuzakları sezememiştik. Yağı bol bulan arap misali site sakinlerini tatmin...