Yaşam Büfesinde “Tedbirli Yönet... “… İnceliklere ayıracak halimiz pek yok, çünkü beyinlerimizi mühürledik. Bilgi anahtarlarını kullanmıyoruz. Oysa yaratıcı insan beyni matruşka gibidir. Kabuklarının soyulması gerekir ki içindeki yeni yollara ulaşabilsin…” Merhaba Adana’dan yazıyorum. Çok beğendiğim Emir Royal Otel’de yazıyorum. Heyecanlarını beğendiğim, imrendiğim Sİ u otelde bekliyorum. Sevgili MD ve MG ün mükemmel yanıtlarına bakarak Kırıkhan’dan Tekirdağ’a yönelen ibremin sağladığı mutlulukla yazıyorum. Bahar Bayramında...

Yaşam Büfesinde “(3Dx2P)+4H=10S&... “… Seni ayakta tutmaya yetecek denli güzelliklerle dolu bir yaşam sürmeni diliyorum. Aydınlık bir bakış açısına sahip olmana yetecek denli güneş diliyorum. Güneşi daha çok sevmene yetecek denli yağmur diliyorum…” Merhaba “Yetecek denli” ilk anda aklıma “denge“yi getiriyor. Sanki sevinçlerle hüzünler arasındaki “sıfır dengesi” gibi; “GAT” dünyasındaki “vermek/almak” dengesi gibi… Yarın Çeşme’den ayrılıp “Anadolu Turnesi“ne çıkacağım. Öylesine...

Yaşam Büfesinde “Köprü Kurmak&... “… Günlerden birgün kurbağaların yarışı varmış. Hedef, çok yüksek bir kulenin tepesine çıkmakmış. Bir sürü kurbağa da arkadaşlarını seyretmek için toplanmışlar. Ve yarış başlamış. Gerçekte, seyirciler arasında hiçbiri yarışmacıların kulenin tepesine çıkabileceğine inanmıyormuş. Sadece şu sesler duyulabiliyormuş “Zavallılar ! Hiçbir zaman başaramayacaklar !”. Yarışmaya başlayan kurbağalar kulenin tepesine ulaşamayınca teker teker yarışı bırakmaya başlamışlar. Seyirciler bağırıyorlarmış “Zavallılar...

Yaşam Büfesinde “Başparmak Muci... “…Dün gece muhteşem ziyafetten dönerken Eren yeni raketini gösterdiğinde birden 50 yıl önce İzmir Atatürk Lisesi’ne gittim. Ardından biraz silkinip 40 yıl öncesinde Enstitüde buldum kendimi. İlkinde raket bileğimle dik açı yapardı (ters açı değil).Başparmağım raketin arkasında, bana dönük yüzünde dururdu. Sola gelen toplarda SWOT umun “W” si açıkca görünürdü. Sağa gelen toplara çakardım ve çakarken de kısa boyum yetmiyor diye havalara zıplardım (bazen de masaya dayanarak). Enstitüye geldiğimde raket bu...

Yaşam Büfesinde “Güzel İnsanla... “… Ülkesi dışında konuşan bir konuşmacı için bir kural vardır. Der ki “Konuşmanızda şaka yapmayın. Çünkü espriler ulusal sınırlar dışına seyahat etmezler”. Yine de yapayım. Bir arkadaş bir derneğe üye olmuş. Hani şu çok aşamalı derneklerden. Basamaklar bir, iki, üç diye gidiyor ve en üst basamak 15 ve “orada bir sır var” deniyor. Oraya ulaşmak 15 sene alıyor ve nihayet “sır” öğreniliyor. Ortada sır falan yok…” Merhaba Geçtiğimiz hafta Adana’da, oradan Kozan ve Erzin’e...

Yaşam Büfesinde “Bedel Ödemek&#... “… Adam Ağrı Dağı’nın tepesinden boru döşeyecek; kilometrelerce mesafeden özelliğini yitirmeden ab-ı hayat sunmaya çalışacak; gecesi gündüzü belli olmayacak; doksan fabrika içinde dünya birincisi olacak; ödüllerin hazzını hem tüm ekibiyle paylaşacak hem de oturan, yatan Buda ülkesinde soluklanacak; bu arada çoluk çocuğu “O”nun müdür değil de “bakkal” olmasını isteyecek kadar özleyecek ve sen “O”nun bu yaptıklarına bakıp da yapmadıklarınla, şu GAT dünyadaki dengeye inanmayacaksın...

Yaşam Büfesinde “Ayak İzleri... “…Bugün hava mevsim normallerinin çok altında soğuk, bu nedenle Çeşme’de odun sobasının etrafa yaydığı sıcaklık bana pek keyifli geliyor. Onbir yaşındaki oğlum deniz kenarından topladığımız odunlardan bir kucak dolusu daha getiriyor… Kömür Tevzi Kurumu’nun teşvikleriyle başlattığı değişim süreci Japon gaz sobasına ve daha sonra Mavişehir’de doğal gazın konforuna dönüşüyor.Yine de çıtırdayan alevleri, tavana yansıyan ışık oyunlarını, odun kokusunu ve çocukluğumu özlüyorum (*)…” Merhaba Konya-Karaman-Niğde-Ereğli...

Yaşam Büfesinde “Koca Eşek İna... “… Sadece başarılı çalışanlar değil orta düzeyde başarılı bulunan çalışanlar da farklılaştırma uygulamasından ve hatta bu nedenle performans değerlendirme sistemlerinden nefret ediyor. Bu nefretin arkasında nasıl bir çalışan psikolojisi var ?…” Merhaba Yukarıdaki soru Bay Jack’in Capital’deki sayfasından aynen alınmadır. Beni neler yine bugün bu noktaya götürdü ? Mükemmel gelişme fırsatlarının kapıyı tıklattığı, yetersizliklerin sinirleri gererken kapıdaki seslerin duyulmadığı bir sürecin içindeyim....

Yaşam Büfesinde “Ölçümün Gü... “…Satışçılar çoğu zaman organizasyonunuzun dışa dönük yüzüdür. Onlar müşterilerinizin yürüyen ve konuşan deneyimleridir. Satış alanındaki yeni gerçekler (internet, bilgi dolaşım hızı, fiyatlardaki düşüş, hızlı kopyalama teknolojileri, yenilikçilik ve pazarı bölücü unsurlar) şirket ve ürün markasını zayıflatır. Özgün hizmetten yoksun kalan satışçılar kısa sürede farklılıklarını yitirirler. Gereken ivme kaybedilir. İş iklimi sürekli değişirken dört seçenek içinde çırpınıp kalırsınız…” Merhaba Sekiz...

Yaşam Büfesinde “Beceren”... “…Tam yirmibeş yıl önceydi. Karlı bir Ocak gününde tepelerde buluşmuştuk. Güzel bir gruptu. Yirmi seçilmiş kişiydik. Organizatör Nejdet’ti. Sponsor ise Selami. Bana düşen görevde hastalık ilaçları vardı. Enstitülü, doktor havam sürüyordu. Henüz kurumsal diyebileceğimiz bir kurum da yoktu yeni girdiğim koridorda. Alev’in albenisine, “parmağında yüzükler kolunda bilezikler” türküsüne kapılıp gelmiştim. Uludağ’da akşam olduğunda mükemmel bir otel odasında bu değişim yolculuğunu düşünmeye...