Yaşam Büfesinde “Kitapların Gü... “… On üç yaşına kadar Soma’da yaşadım. Daha iyi bir okulda okuyayım diye rahmetli babam 1958 de İzmir’e göç etti. Hem taşradan geldim hem de İzmir’in en zor orta okulu “Tilkilik Erkek Ortaokulu”nu seçti babam. Ben babamı hep tütüncü, kahveci, köfteci ve bakkal olarak anımsadım. Bir de aktif ömrünün son on yılında YSE de gece bekçisi olarak. Köfteciyken Ramazan ayında dükkanı kapatırdı. Bu bir aylık sürede ben orayı kitapçı dükkanı yapardım. Çok kitabım vardı. On kere okuyup da anlamadığım...

Yaşam Büfesinde kendine “Dur !&#... “… Bırak böyle kalalım, bir dargın bir barışık. Nasıl olsa dünyada bütün işler karışık… Sakin bir şekilde yüzüme baktı, masanın üzerindeki gözlüğünü eline alarak bana şu soruyu sordu: “Şimdi ben bu gözlüğü yukarı doğru kaldırırken üzerindeki mikroplar “aman bizi kaldırma !” diyorlar mı ?...” Merhaba Yukarıdaki sözlerin ilk bölümü, mavi olanlar dün sabah Bostanlı’da yürüyüş yaparken aklıma takıldı. Şöyle bir kendime baktım ve “ben ne yapmaya çalışıyorum ?” diye...

Yaşam Büfesinde “Terkeden Müşt... “… MAS (Mükemmeli Arayış Sempozyumu)a katıldım ve çok sevdim (2005). Ertesi yıl tekrar katıldım. Önce “kelebek etkisi”ni öğrendim. Daha sonra da “gelecekte var olmak ya da olmamak” konusuna kurumsal bakış açılarını gördüm. Kelebek etkisi yanında Prof.M.Yunus’un öyküsünden duygulandım. İzleyicilerin kimilerindeki “mikro kredi”yi yargılamadaki acımasızlığı satır aralarında yakaladım. Başarı öykülerine hayran kaldım. İki sunuma ve sunucularının duyarlılığına bayıldım. Kendilerinden...

Yaşam Büfesinde “Performans̶... “… Ekim 1998 de Cennet-Cehennem’den Mersin’e dönüyorduk. Yorgunduk. Sürünerek yer yüzüne çıkmayı oyun yapmıştım. Ne var ki iki sene sonra tıkalı dört damarın oyun olmadığını anlayacaktım. Otobüste otorite arka taraflarda yalnızdı. Düşünceliydi. Zor bir yıldı. Beklenmedik bir şekilde pazarlama müdürü istifa etmişti (!). Mükemmel bir birikime sahip genç meslektaşıma ısınamadan ayrılmıştı. Ben Malatya’dan yeni dönmüş ve E.D.Bono’nun “Altı düşünce şapkası”ndan “kara”yı...

Yaşam Büfesinde “DOD ve MAS̶... “… Bir karikatür anımsıyorum. Aynen şöyle diyordu sıpa, babasına “Baba büyüyünce ben de senin gibi eşek olmaya mecbur muyum ?“. Yaklaşık onbeş yıl önceki ülkesel krizin etkileriyle bocalayan şirketimin konusunda uzman çalışanları hem değişimin gerekliliğini görüyor ve hem de değişimden korkuyorlardı. Değişime liderlik etmeye çalışıyordum. Bu görüntü altında yıllık toplantıda yukarıdaki karikatürü kullandığımda izleyenlerin yüzleri yine allak bullaktı (Fethiye 1995) …” Merhaba Değişime ait...

Yaşam Büfesinde “Hazır Olmak... “… Üçümüzü bir odaya kapattılar. Üçgün sonra “Yes, we are ready.” dedik. O anda inancımız ne kadar güçlüydü ? Bu sorunun içten yanıtı için Johari Penceresi’ne konan kırlangıcı bir süre daha beklemek gerek…” Merhaba Yukarıdaki kısa anlatım altı yıl öncesine ait. O odaya girerken şu durumda olduğumuzu çok iyi biliyorduk “Mutual Obligation: Gönüllü Mecburiyet”. Hani bir tür konken oyununda “mecburcu olmak” vardır ya; onun gibi birşeydi. Biz pazarımızın dikenli yollarında...

Yaşam Büfesinde “DOD ve Cama Kon... “… Kış bastırmak üzereydi. Adam yalnızdı. Pencereden dışarıya bakıyordu. Camın önüne bir kırlangıç kondu. Adama “Beni içeriye al. Kış boyunca sana arkadaşlık ederim. Birlikte yaşarız; canın sıkılmaz.” dedi. Adam bu teklife sıcak bakmadı. Kırlangıç teklifini yineledi. Adam kabul etmedi. Kırlangıç güneye doğru uçup gitti. Kış ortasında adamın canı sıkıldı. Kırlangıcı anımsadı. Kırlangıcın teklifini anımsadı. Kırlangıcı özledi. Teklifi kabul etmediğine pişman oldu. Kış uzun sürdü. Aradan sekiz...

Yaşam Büfesinde “Küçük Beceri... “… Yaşam büfesinde SSTC ile geçtiğim sırada kalmak her zaman öyle pek söylendiği gibi kolay olmadı. Disiplinin bir adım ötesi olan “tutku”yu canlı tutmak hep gerekti. Biraz da eza cefa içeren tutkunun damarları tıkadığı da bir gerçek…” Merhaba Ne kadar da rahattım. Teknik Bölümde ustalaşmıştım. İşlerim kolay sayılırdı. Yıllık programım vardı. Programa ulaşmak pek zor değildi. Bitki beni dinliyordu. Böcek beni dinliyordu. Ülkesel krizin öncüsü gibi “satış” bölümümüzde çözülmeler...

Yaşam Büfesinde Öne Geçerken “... “… Yine bir beyin fırtınası yaşadık. Güzeldi. Yeni yapılanmalarla değişim sürecinde şekillendirilmiş projenin hedeflerine ulaşmayı nasıl daha etkili kılabiliriz ? sorusuna yenilikçi çözümler arıyorduk. Sekiz yıl önce de benzer bir beyin fırtınası yapmıştık. Bu sefer daha güzeldi. Çünkü…” Merhaba Bir beyin fırtınasının güzelliğini nasıl tanımlarsınız; nasıl ölçersiniz ? Ben, “Öykücü” olarak şimdilik sadece ikisini karşılaştırmayı yeğlerim. Grupların büyüklüğü, kompozisyonu, ön...

Yaşam Büfesinde “Beşi Bir Yerde... “…Yaşam büfesinde inançla sıraya geçtik.  Yeni yapılarımızla heyecanlıyız. Gelişmiş sistemlerle desteklere sahibiz. Üç temel soruya yanıtımız kesinlikle “Evet”… Ne yaparsak, nasıl yaparsak hızlı kazanımlar yaratırız ? Ne yaparsak, nasıl yaparsak uzun vadeli kurumsal stratejilere bütünleşik oluruz ?… Self servis olan başarılara erişmek için sırada kalmak için hevesliyiz…” Merhaba, Yukarıdaki sözcükleri bugün için yazıyorum. Ancak izninizle anlamlarını zaman içinde biraz geriye sarmak istiyorum....